Loon: een bijzonder ding.

Twee jaar geleden had ik het gemaakt. Ik werd directeur of CEO, zoals dat tegenwoordig heet, van een internationaal bedrijf. En een loon dat ik er uit heb weten te onderhandelen! Ruim boven het miljoen! Dat is netjes in vergelijking met andere CEO’s. Het geeft aan wat ik waard ben. Ik ben dus behoorlijk wat waard. Alleen…… vorige maand is het bedrijf overgenomen door een nog groter Amerikaans bedrijf. Ik bleek niet meer nodig en sta op straat. Mijn mooie hoge loon is teruggezakt naar nul. Ben ik nu niets meer waard?

Anders ligt het bij een verhaal dat mij altijd is bijgebleven. Mensen die in de zwakzinnigenzorg werkten gingen op een gegeven moment hoger loon eisen. Pas achteraf begrepen ze dat het hen eigenlijk om iets anders ging. Het was de periode waarin ze geen waardering van de leiding kregen voor hun werk en zich niet gerespecteerd voelden als werknemer. Hier was de looneis vanwege gebrek aan ‘echte’ (niet financiële) waardering.

Relaties met mensen speelt ook een rol bij loon. Wat valt daarover te zeggen bij een CEO die gaat voor een loon dat vergelijkbaar is met dat van andere CEO’s? In het blog over drie manieren om naar Nederland als gemeenschap van mensen te kijken, had ik het over betrokkenheid bij mensen, de plek die anderen in je hart hebben. Wie hebben een plek in het hart van die CEO? Onze gegevens zijn beperkt, maar leveren wel een indruk op. De CEO vergelijkt zich vooral met andere CEO’s. Die zijn blijkbaar belangrijk voor hem, die leven voor hem. Hij wekt dus de indruk dat die andere CEO’s een behoorlijke plek in zijn hart innemen, dat zijn blijkbaar de mensen met wie hij zich verbonden voelt.

Wat verder opvalt is iets wat hij niet doet. Hij vergelijkt zijn loon niet met de lonen van zijn eigen werknemers. Daarmee wekt hij de indruk dat hij het niet belangrijk vindt of zijn werknemers zijn loon terecht vinden. Blijkbaar heeft hij weinig interesse in het oordeel van zijn werknemers. Daarmee wekt hij de indruk dat hij die werknemers zelf niet belangrijk vindt en zij geen of maar een kleine plek in zijn hart innemen. Of het echt zo is? De gegevens zijn beperkt. Maar het is wel het beeld dat deze CEO oproept.

Wat kan dat voor effect hebben? Stel dat deze CEO meent dat het bedrijf in de problemen zit. Hij roept zijn werknemers op tot solidariteit met het bedrijf en tot loonmatiging. Kunnen de werknemers er op te vertrouwen dat deze CEO oprecht hun welzijn op het oog heeft en niet vooral de waarde van zijn aandelenpakket. Gelet op het beeld dat de CEO zelf heeft opgeroepen, moet het antwoord neen zijn. Deze CEO mist de morele basis voor een moreel beroep op zijn werknemers.

Bij loon is de marktwaarde één ding. Dat is te eendimensionaal. Er speelt ook de relatie met de mensen met wie je werkt: hebben ze een plek in je hart? Gaat hun welzijn je ook aan? Dat is vooral een kwestie van gevoel, mensen voelen zo iets behoorlijk goed aan. Vandaar ook de verontwaardiging over het loon van een directeur van de bloedbank, waar bloeddonoren vrijwillig hun bloed afstaan en de directeur dik verdient.

En Jeroen van der Veer, die voor de salarissen van de leiding van de ING kijkt naar wat andere CEO’s verdienen? Hij kijkt te beperkt en handelt daarmee dom.

Advertenties

Een gedachte over “Loon: een bijzonder ding.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s