Referendum

Een referendum is toch leuk. Eindelijk een kans om eens tegen die Haagse heren aan te schoppen die denken dat ze alles over ons te zeggen hebben. Maar wat zien we?! Worden ze een keer tegen de schenen geschopt, gaan ze meteen alle referendums afgelasten. Flauw hoor.

Mist ‘Den Haag’ iets als er geen referendum is? Denk het wel, de check of zij los zingt van een groot deel van de bevolking. En het is best belangrijk dat te weten.

Voorwaarde is wel dat de regering zelf het referendum serieus neemt. Dat betekent dat ze er voor uitkomt dat ze achter de wet staat, waar het referendum over gaat, en bereid is een open gesprek te voeren met de samenleving. Niet om de samenleving te beleren, maar omdat die ook haar oordeel wil geven.

Bovendien moet je als regering verantwoordelijkheid nemen voor het goed verloop van het gesprek. En niet bang zijn voor de kiezers. Dan pas neem je een referendum serieus.

Dat betekent hard zijn naar kiezers zoals mensen die het een mooie gelegenheid vinden om tegen Den Haag te schoppen (A). Wat ze daarmee zeggen is dat de geheime dienst, de AIVD, hen niets kan schelen en ze het geen probleem vinden die een spaak in het wiel te steken. Dat is een standpunt, maar daarmee nemen ze verantwoordelijkheid voor de gevolgen daarvan (zoals een aanslag over een aantal jaren). De hardheid tegen deze kiezers mis ik.

Er zijn mensen die in hun dagelijks leven niets merken van de geheime dienst en het nut er niet van inzien (B). Dat vraagt uitleg over wat het betekent wanneer je geen geheime dienst hebt en welke risico’s dat oplevert.

Er zijn mensen die zich zorgen maken over de privacy (C). Dat is een afweging. Al moet je wel duidelijk maken dat het om een geheime dienst gaat en niet om de politie die je de hele dag gaat afluisteren. Ook moet je reageren op Lubach die zei: Wat zou u antwoorden wanneer de AIVD vraagt of ze in uw mailverkeer mag kijken? Het antwoord lijkt voor de hand te liggen. Maar zou hij echt van mening zijn dat een terrorist zelf mag bepalen of de AIVD in zijn mailverkeer mag kijken?

Er zijn mensen die vinden dat de wet beter kan (D). Maar die keus heb je niet bij een referendum.

De regering, maar dat zou voor ieder moeten gelden, moet bij elk gesprek steeds duidelijk maken of ze tegen A, B, C of D praat. Pas dan blijft het gesprek helder.

En politieke partijen die de wet steunden? Ze moeten niet alleen uitleggen geven aan de eigen leden. Belangrijk is dat ze checken of de partijleden zelf voldoende overtuigd zijn om op hun beurt buren en collega’s te overtuigen. Wanneer partijleden dat onvoldoende kunnen, moet je samen naar de aarzelingen en vragen kijken, zodat een lid een verhaal heeft waar die zelf achter staat.

Een referendum dat serieus wordt genomen lijkt me nuttig, al mag de drempel van 300.000 handtekeningen wel een stuk hoger.

Advertenties

Een gedachte over “Referendum

  1. Beste Louis,

    Je kaart twee dingen aan:
    1) de nieuwe veiligheidswet en
    2) het verschijnsel referendum.

    Over beide onderwerpen heb ik iets op te merken.

    1) DE NIEUWE VEILIGHEIDSWET
    Na aanslagen komen er telkens berichten van veiligheidsdiensten die de daders kenden en die de daders tegen hadden kunnen houden als ze er de aandacht op hadden gevestigd. De veiligheidsdiensten hebben geen gebrek aan informatie, maar te veel informatie. Op grond van de nieuwe veiligheidswet krijgen ze toegang tot nog meer informatie. Daarom ben ik niet blij met de nieuwe veiligheidswet in deze vorm.
    Er is wel reden voor aanpassing van de veiligheidswetgeving aan nieuwe technologie en voor actualisering, maar niet in deze vorm.

    2) HET VERSCHIJNSEL REFERENDUM
    Wij kennen een stelsel van evenredige vertegenwoordiging waarbij we ons gezag delegeren aan volksvertegenwoordigers. In dit systeem is een referendum iets vreemds, dat er eigenlijk niet bij past. Daarom ben ik bij voorbaat al geen voorstander van de invoering van de mogelijkheid van een referendum. Maar als deze mogelijkheid wordt gecreëerd moet dit heel omzichtig gebeuren.
    Je merkt terecht op: «Er zijn mensen die vinden dat de wet beter kan (D). Maar die keus heb je niet bij een referendum.» Dit is één van mijn bezwaren tegen het verschijnsel referendum. Als je nee zegt wijs je ook dingen af waar je vóór bent; als je ja zegt neem je dingen op de koop toe waar je tegen bent. Het is al erg genoeg dat je een dergelijke afweging moet maken bij het kiezen van een partij en een volksvertegenwoordiger. Maar dan worden er tenminste nog een fractie en personen gekozen die zelf meestal vatbaar zijn voor redelijke argumentatie. Maar de uitslag van een referendum ligt daar maar als een blok, ongevoelig voor genuanceerde argumentatie.
    Bij het referendum over Oekraïne hebben de gangmakers ervan de kiezers op allerlei manieren voor de gek gehouden. En de kiezers hebben zich voor de gek laten houden. Bovendien bleek dat de helft van het quorum van dertig procent genoeg was om het referendum aangenomen te krijgen. Dus zestien procent van de kiezers heeft de aanvaarding van dit referendum doorgedrukt.
    De in het huidige kabinet participerende partijen hebben uit dit alles terecht geconcludeerd dat de aan dat referendum ten grondslag liggende referendumwet in elk geval niet deugde.

    Met vriendelijke groet,

    LwR
    ___________________________________________________________

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s