Hoofddoekjes en zo …

De vaste caissière in mijn buurtsuper draagt sinds kort een hoofddoekje. Ik weet niet waarom ze dat nu opeens doet. Zal ik haar vragen of ze nu anders over seks denkt? Maar ja, als oudere man aan een jong meisje zo iets vragen? Dat waag ik maar niet. Hoofddoekjes zie je veel, in ieder geval in de grote steden. Zijn we er helemaal aan gewend? Of ben ik er zelf aan gewend? Vier opmerkingen.

Een hoofddoekje dragen is ergens een teken van, zoals lang haar dragen in de zestiger jaren ook een teken was, namelijk: als langharige ben ik anders, ik hoor niet bij de rest. Het is een vorm van afstand scheppen. In de zestiger jaren had elke familie wel een langharige en merkte men – ondanks dat lange haar – dat er over en weer nog veel gemeenschappelijk was. Het probleem van tegenwoordig is dat ik geen nichtjes met hoofddoekjes heb. Hoe ervaar je nu dat er ondanks dat hoofddoekje toch veel gemeenschappelijk is? Werk is een plek waar je elkaar ontmoet, dat geldt ook voor met elkaar op school zitten. Maar in verenigingen, cafés, disco’s ontmoet ik ze niet, en helemaal niet in de kerk. Wat zijn nu de plekken om te laten zien en te merken dat we ondanks het hoofddoekje heel veel gemeenschappelijk hebben: TV, sociale media?

Achter het lange haar zat een boodschap van vrede, vrije liefde, taboes doorbreken. Zit er ook een boodschap achter het hoofddoekje en wat is dat dan. Vrije liefde zal zeker niet de boodschap van het hoofddoekje zijn. Gaat het juist om de afkeuring van de seksuele moraal van veel andere Nederlandse vrouwen. Dan rijst de vraag of degene met het hoofddoekje de andere Nederlandse vrouwen wel ziet als ‘te respecteren leden van de gemeenschap van mensen die Nederland is’. Als dat niet zo is en ze andere vrouwen niet erkend dan is er werk aan de winkel. Het kan ook zijn dat de hoofddoek alleen maar zegt: ik ben een oppassend meisje. Dan verschilt het weinig van jonge vrouwen die bewust een wat langere rok dragen en oppassen met hun decolleté.

Het hoofddoekje heeft nog een boodschap en dat is geloof. Ik heb echter nooit gemerkt dat een moslima mij probeerde te bekeren. Er speelt misschien wel iets anders en dat heeft te maken met onzekerheid tegenover de – schijnbare – zekerheid van geloof. Eerst een voorbeeld: wanneer je in een vreemde omgeving bent en je voelt je onzeker over hoe je je daar moet gedragen, dan kijk je vaak naar iemand die zich wel zeker lijkt te voelen en hoe die zich gedraagt, dat geeft wat zekerheid. Wanneer je je in het leven onzeker voelt en je ontmoet mensen die zich wel zeker voelen, dan trek je je daar aan wel op wanneer ze voldoende op je lijken. Echter, wanneer diegene die zo zeker lijkt expliciet toont dat ze anders is door haar hoofddoekje, dan is haar zekerheid geen voorbeeld om je aan op te trekken, maar juist iets om je tegen af te zetten. Met veel onzekerheid in Nederland is er dus een bron van antipathie.

Ter afsluiting, een hoofddoekje kan ook positief werken, zo zag ik eens meisje dat sinds ze een hoofddoek veel meer ontspannen was en opener was in het contact met mensen zonder hoofddoek. Zo kan een hoofddoek dus blijkbaar ook werken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s