Ambtenaar en gewone burgers

Is het belangrijk dat een ambtenaar ook persoonlijk mensen kent waarvoor hij regels of wetten ontwerpt? Laten we eens kijken naar een situatie waar de ambtenaar zelf het “slachtoffer” is.

Stel je eens voor: De afdeling personeelsbeleid van een groot ministerie heeft bedacht dat het voor de objectiviteit goed is dat het personeelsbeleid wordt uitgevoerd door mensen die de ambtenaren niet kennen. Er worden uit Bulgarije een aantal mensen ingevoerd die daar een personeelsopleiding hebben gehad, waar ze geleerd hebben hoe je regels maakt, en hoe je sociologische en psychologische rapporten moet lezen. Bovendien hebben ze goed Nederlands geleerd. Kortom, voldoende toegerust voor hun werk toch?.

Hoe zou ik me als ambtenaar voelen met Bulgaarse personeelswerkers? Het zijn weliswaar ook hoogopgeleiden mensen, maar toch met een andere achtergrond. Hebben ze voldoende gevoel voor de verhoudingen hier? Kunnen ze aanvoelen wat voor mij belangrijk is of waar ik bang voor ben? Wat de sfeer kan verpesten of wat nodig is om die goed te houden? Misschien soms wel, maar al te vaak ook niet, ben ik bang.

Maar wat levert het op wanneer je mensen kent waarover het gaat? Ik denk dat je dan meer feeling zult hebben voor de problemen die deze mensen ervaren, wat hen in de weg staat om een zinvol leven te kunnen leiden, waar zij zich zorgen over maken en hoe zwaar die zorgen zijn. Maar ook met wie hij solidair wil zijn. En waar zij iets voor over hebben. Ook laagopgeleiden kunnen je dit vertellen, belangrijk is wel dat ze je als ambtenaar vertrouwen. Denk niet dat mensen dankbaar zijn dat je hen aanhoort. Waarom zouden ze? De kans dat ‘jouw regeling’ hun probleem oplost is gering. Als ze praten, doen ze dat vanuit hun medeverantwoordelijkheid voor de maatschappij. Onderken dat en wees erkentelijk voor hun inbreng.

Wat je zo te weten komt is niet een soort kennis die je goed kunt bewijzen. Maar het levert een dieper inzicht op, dat inzicht wordt wel herkend, zeker door mensen die met de doelgroep te maken hebben.

Je kunt niet alle mensen kennen, daarom hebben onderzoeken zin. Maar je bent nu beter in staat om te beoordelen of het onderzoek hout snijdt, of het over de relevante zaken gaat. Je kunt ook de resultaten beter plaatsen. Daarnaast zijn er organisaties waar je mee kunt praten, je kunt nu beter beoordelen of die organisatie wel de gehele groep vertegenwoordigt, of dat bijvoorbeeld een subgroep daar de macht uitoefent.

Vindt je chef dat je niet meer objectief bent omdat je mensen uit de doelgroep kent? Als hij dat vindt dan moet hij ook erkennen dat de – hoogopgeleide – ambtenaar verre van objectief is wanneer er ook belangen van laagopgeleiden spelen.

Verder is het natuurlijk ook goed is om niet alleen de mensen te kennen die van een nieuwe regeling profiteren, maar ook hen die er voor moeten betalen.

Nog een tip van ATD Vierde Wereld aan gemeenten om kennis van armen in huis te halen. Geef een ervaringsdeskundige een baan en koppel hem of haar aan een gemeentelijk beleidsmedewerker. Misschien ook toe te passen op rijksniveau?
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s