“Wij-gevoel”

Een wij-gevoel lijkt te horen bij Nederland als gemeenschap van mensen. Dus tijd om daar aandacht aan te besteden. Toen Jan Terlouw het had over het touwtje door de deur in zijn dorp, proefde ik daarin een verlangen naar een wij-gevoel, een gevoel van saamhorigheid, waarin je je geborgen kunt voelen. Dat verlangen sprak zeker uit de massale positieve reactie op het verhaal van Terlouw.

Maar wat is dat wij-gevoel eigenlijk? Wanneer voel je dat, wanneer voel je “wij” als Nederlanders? Een voorbeeld van lang geleden is toen Nederland de Europacup won. Wanneer mensen meedoen aan een 4 mei herdenking zullen ze dat waarschijnlijk ook ervaren. Of al degenen die lijfelijk of via de media de begrafenis van André Hazes bijwoonden. Maar niet iedereen zal Hazes waarderen en niet iedereen wordt enthousiast van een Europacup (zoals diegene die tijdens de Europacup finale mijn fiets heeft gejat). Maar toch raakten de begrafenis van Hazes, de Europacup, e.d.  veel mensen. Sommigen raakt het heel sterk, maar de meesten toch wel een beetje. Maar er zijn ook mensen die er niet door geraakt worden. Horen zij niet bij “wij”?

En er is nog iets. Zo’n Europacup of een 4 mei herdenking zijn momenten. Wanneer die momenten voorbij zijn, hoe is het dan met het “wij-gevoel”? Wanneer we weer die politicus zien waar we een hekel aan hebben of ons irriteren aan onze mede weggebruikers? Dat voelt niet als “wij”. Is dat wij-gevoel dan verdwenen?

De verklaring die mij aanspreekt is het volgende: Wat we ervaren bij een Europacup of een 4 mei herdenking is een uiting van een dieper liggend gevoel. De emoties die wij die gebeurtenissen ervaren zijn een gevoelsuiting. Maar lang niet altijd is er een reden voor een emotie/gevoelsuiting. Wanneer het leven voortkabbelt ben je niet eens bewust van dat onderliggende gevoel, er is geen reden voor een emotie, maar dat “onderliggende gevoel” is er wel. Daarom kan dat ook bij bijzondere gebeurtenissen geraakt worden en ervaar je een emotie. Of je dat “onderliggende gevoel” ook wij-gevoel moet noemen, weet ik niet zeker. Maar het heeft in ieder geval te maken met een zekere mate van betrokkenheid bij elkaar van Nederlanders.

Gevoelens is zo’n groot woord en het kan heel veel inhouden. Wat hier ik nu doe is onderscheid maken tussen wat ik noem gevoelens van korte termijn (emoties) en gevoelens van langere termijn, zoals dat onderliggende gevoel dat bij het “wij-gevoel” hoort. Ik vind ‘gevoelens van langere termijn’ nog geen mooi woord, maar ik heb er tenminste een woord voor. En deze ‘gevoelens van langere termijn’ zijn volgens mij van groot belang voor een Nederland als gemeenschap van mensen.

Wordt vervolgd.

Advertenties

Een gedachte over ““Wij-gevoel”

  1. Of het om lange termijn termijn gevoelens gaat betwijfel ik. Voor de opkomst van de natie-staat was er geen nationaal gevoel. Heeft het niet er mee te maken dat je je graag geborgen voelt in een groter geheel?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s